Dlaczego?, tak często ranimy,
zadajemy cios w serce, który bardzo boli,
choć rany nie widać ,
ale serce płacze , żalem się zalewa.
Zal ten, tak trudno z serca wyrzucić.
Dlaczego?, niekiedy przez inne serca, musimy się tak smucić.
Serca, które kiedyś nam przyjażne były,
serca, które, wiele chwil w życiu, tylko weseliły.
Dlaczego te serca?, się tak szybko zmnieniają,
i o tym co piękne było, tak szybko zapominają.
Dlaczego? bólu znieść nie umiemy,
dlaczego? ten straszny cios, od losu życia, zawsze dostaniemy ?????
