Szum Morza, mnie tak bardzo przemienił.
Me życie , w całości odmienił.
Tam, nad brzegiem na mokrym piasku siedziałam.
I szumu , tych fal słuchałam.
W dali , chłopca spacerującego ujżlam .
Me serce , na jego widok zadrzało.
A jego oczko, się do mnie też uśmiechało.
Twe oczko nieznajomy , się usmiechało,
A Twe usta , dzień dobry powiedziały.
I z uśmiechem , dalej pozdrawiały..
Ty , ani chwili , sie nie wachałes.
Tylko miejsca, na tym mokrym piasku, przy mnie szukałes.
I oboje , tam siedzieliśmy .
I w myslach ,o sobie mysleliśmy .
To wzburzone morze , nas obserwowało..
Swym szumem, jakby dobrą radę , nam dawało.
Abyśmy dalej , tym brzegiem razem spacerowali .
I nigdy , się już nie rozstali .
Te goniace się fale , też nam dużo powiedzieć chciały,
Od czego , zacząć miały, same nie wiedziały.
Ale jednego chciały,
Aby, nas zawsze , razem na tych spacerach brzegiem morza widziały.
Byśmy się nigdy , nie rozłączyli.
I byśmy zawsze ,szczesliwi byli.
